Oliwa poza katedrą: ciche uliczki i miejsca do siedzenia

Ulice wokół parku

Na północ i zachód od parku ciągną się ulice z niską zabudową i starymi drzewami. Ruch samochodowy jest tu ograniczony, a chodniki na tyle szerokie, że można iść obok siebie bez schodzenia na jezdnię.

To dobre miejsce na spacer w upał – korony drzew dają cień przez większość dnia. Warto zwrócić uwagę na detale: ceglane mury, bramy i skromne przedogródki, które pokazują, jak wyglądała ta część dzielnicy przed rozbudową.

Potok jako oś spaceru

Przez Oliwę przepływa potok, wzdłuż którego prowadzą ścieżki. To naturalna trasa łącząca kilka fragmentów dzielnicy i jednocześnie najprzyjemniejszy sposób na przejście z części mieszkalnej w stronę lasu.

Ścieżki bywają wąskie i miejscami nierówne, więc lepiej sprawdzą się buty z twardszą podeszwą. W zamian dostaje się szum wody i chłód, którego brakuje na otwartych ulicach.

Gdzie usiąść bez kolejki

Ławki w samym parku są w sezonie zajęte niemal cały dzień. Alternatywą są skwery przy bocznych ulicach oraz miejsca do siedzenia wzdłuż potoku, gdzie nawet w weekend zwykle znajdzie się wolne miejsce.

Jeśli szukasz kawy, warto odejść dwie–trzy przecznice od głównego ciągu. Lokale położone dalej od wejścia do parku mają zwykle krótsze kolejki, a stoliki na zewnątrz stoją w cieniu.

Jak połączyć Oliwę z lasem

Z zachodniej części dzielnicy wchodzi się bezpośrednio w Trójmiejski Park Krajobrazowy. Wejścia są oznaczone, a pierwsze kilkaset metrów prowadzi łagodnie pod górę, więc trasa nadaje się także na spacer z dziećmi.

Dobrym pomysłem jest pętla: przejście przez park, wejście w las, powrót inną ścieżką wzdłuż potoku. Całość zajmuje około dwóch godzin w spokojnym tempie i nie wymaga specjalnego przygotowania.

Oliwa jesienią i zimą

Poza sezonem dzielnica pokazuje inną twarz. W parku ubywa odwiedzających, a alejki zasypane liśćmi wyglądają zupełnie inaczej niż latem, gdy przestrzeń wypełniają grupy zwiedzających.

Jesień to najlepszy moment na spacer wzdłuż potoku. Poziom wody bywa wyższy, a wilgotne powietrze wzmacnia zapach lasu. Trzeba jednak liczyć się z błotem na nieutwardzonych odcinkach.

Zimą warto sprawdzić, które wejścia do parku są odśnieżane. Nie wszystkie boczne bramy są otwarte przez cały rok, a nadłożenie drogi przy mrozie potrafi zniechęcić do całego spaceru.

To także pora, w której łatwiej znaleźć miejsce w kawiarniach. Lokale, które latem pracują na pełnych obrotach, poza sezonem obsługują głównie stałych klientów z okolicy i mają wyraźnie spokojniejszą atmosferę.